De mooi blank eschoerde melkbussen van Hentje

Deur Wim Regelink van ‘t Schoolmeister

Toen de melktanks er nog niet waarn wodden de melk in bussen op ehaald. Die bussen mossen op een vaste tied an de weg staon. Bie sommige melkriejers had ie nog wat spölling, maor de meesten hielen zich nog al precies an de tied en dat mossen ze ok wel anders kwammen ze zelf in tiednood. De bussen kwammen leug wear terugge en wodden dan deur de boeren wear van de weg ehaald.

Achter in de straote op 't Holtslag wonen Hentje en Gartjan Wesseldiek. Ik nume ze in disse volgorde umdat  Hentje de bokse nogal an had. Veur de ruilverkaveling, de Iezerhost was t'r dus nog niet, leep tegen over hun toegangsweg een zandweg tussen de grond van de Koekoek en 't Wissink deur helemaal tut an de boerderieje de Schiethoep. Een dooie boom die d'r nog lange hef estaon gif an waor disse liep en die weg was wel 500 meter lang. Hier wonen Henk Smit, hé kwam van elders en was etrouwd met Toos van de Bosboer. De melkbussen van disse mensen stonnen samen met de bussen van Wesseldijk an de Koekoekstraote. De bussen van Hentje mooi blank eschoerd zoas 't in de ogen van Hentje heurn. De bussen van Smit waren wat minder helder. Ze mossen ok nogal een lange weg afleggen vake deur de modder en bleven ok nog lange an de weg staon vanwege 't ende wat ze mossen lopen; soms wel tut de andere margen as de niejen ebrach wodden.

D'r was een keer een brulufte in de buurte waor met de bus naor toe egaon wodden. Ik dache van een van de kinder van de Russer en waor wat grappen emaakt wodden over de melkbussen en onder invloed van de borrels de gemoederen wat verhit wodden. De familie Smit waogen niet gelieke uit de bus te gaon met Hentje en Gartjan um 'geweld' te voorkommen. De ergernis leep naoderhand zo hoog op dat ze de melkriejer vrogen um de bussen van Smit an de andere kante van de weg te zetten, wat  niet gebeurd is. Toen stond d'r op gegeven moment een olde grepe met 't bord “DEZE BUS IS VAN DE OVERKANT” bie de bussen an de weg.

Daor is nog völle um elachen, tot noe toe! Zodat Jan Kornegoor en ik laats een keer dachen: dat mouw een keer opschrieven. Jan Kornegoor, Joop de Greeff en ik hebt dit verhaal zo vake eheurd da'w alle drie dachen da'w ok in die bus ezetten hebt. Achteraf geleuve wie dat Joop dit wel met emaakt kan hemmen, maor Jan en ik niet want wie bunt jonger. En wie wet ok niet welke brulufte dat is ewes, want in die tied wodden wel vaker met de bus nao een brulufte egaon in de Koekoekstraote!