De Clivia

Ik stappen laats in de buurte een kökken binnen waor mien oge meteen op een grote plante viel. ”Goh, Annie heb ie een clivia''? Annie zeg: “Heb ie die dan nooit eerder ezeen, den steet t'r al jaoren.” Misschien hek um wel ezeen mor hek t'r gin letten op edaon en ak eerlijk mot wean vin ik 't ok gin mooie bloeme!

Deur Wim Regelink van 't Schoolmeister

Vrogger was de Clivia vake een gespreksonderwerp op familie- en buurt visites. ,,Disse clivia'' zeg Annie ,,heb ik al jaoren lang en hé is ok jaoren lang in de familie, mien moeder kreeg um van mien grootmoeder en ik geleuve da’t ok nog van een geslacht eerder was. Van de wekke was t'r een nichte van mien hier en die had t'r ok ene uut de zelfde stam. Ze zult um vrogger wel escheurd hemmen.'' 

In mien heugenis schiet mien noe van allerlei verhalen te binnen, maor ik zal eerst de bloeme is beschrieven. Meestal steet te in een grote pot of bak want he hef nog al een groot wortelstelsel. He hef grote gruune blaaije die rond naor beneden hangt, en noe kump ‘t , he bluuit zwat nooit. Mor atte bluuit dan is dat een naor ik meen een oranje achtige bloemme, waor dan in de hele familie over epraot wod. Dat niet bluuijen hef ok te maken met verzörging. Bie Annie zit dat wel goed want daor bluuit te ieder jaor. Dat disse bloeme vake onderwarp van gesprek was vrogger kwam ok deur de verschillende meningen die der over de verzörging waren. Den eent beweren daj de bloeme nooit verplaatsen mossen want dan kwammen d'r gin bloemen in, maor d'r waren dan waer anderen die de tegenovergestelde mening toe edaon waren. Annie is de mening toe edaon dat een vaste plaatse 't beste is en daor bleuit te ieder jaor, toch!

Ik heb ok al eens het verhaal eheurd van een clivia waor de heer des huizes regelmatig een peukje in de pot uutdrukken en den clivia den bluuijen. Toen werd t'r al gauw edacht dat te daor van an ‘t bluuijen ekommen was. Gevolg was dat t'r meer waren die dachen dat dat hielp, niet daj de asbakken weg konnen doen mor een enkel peukje. Ik geleuve niet dat door daor meer bloemen in de cliviaas bunt ekommen maor 't is wel eprobeerd.

Ut was vrogger de trots van de vensterbanke bie völle families. Ik meene mien te herinneren dat t'r regelmatig met een duukske over de blaaie egaon werd um 't stof t'r af te halen, noen zal der wel een of ander glimmiddel over espaoten wodden. Soms stonne niet in de vensterbanke mor pontivicaal op een bloemen teuveltjen veur 't raam, bie ons in de grote kökken en at t'r een bloeme in zat was 't de trots van mien moeder. Noa mien wetten is e d'r maor een keer weg ewes dat was toen mien opa uit de tied raken en veur 't raam op ebaard ston.

Bie ons in de Koekoekstraote stonne bie meerdere huuze veur ut raam, ok vake in de grote kökken. Ik vraoge mien af of dit noe een bloeme was veur de boeren huuze of datte ok in de burger huuze zo'n veuranstaonde bloeme was. Wat t'r meer in de venster banke an bloemen ston wet ik neet, ik heb t'r ok nooit letten op edaon. Mor de clivia is mien bie ebleven. Noe ik d'r deze en gene is nao evraogt hebbe heur ik dat t'r niet alene wortels in zo'n grote bak zatten, mor ok meerdere planten, die dan ok allemaole konnen bluuijen. In mien beleving bluuijen ze haost nooit. En net zo as Annie al zei at t'r meerdere planten in zatten kon ie ze scheuren, uut mekare trekken. Ik gleuve niet dat t'r nog völle van disse cliviaas bunt deurum heb ik dit verhaaltje ok eschreven. Op internet staot ze uitvoerig beschreven en staot t'r ok foto's van. Ik bun benieuwd of t'r meer bunt die de clivia net zo herinnerd as ik toen ik de bloeme zag bie Annie, bie ons an de straote.